منابع محلی در کابل از اقدام به خودکشی یک زن ۴۵ ساله با خوردن داروی سمی موسوم به «مرگ موش» خبر میدهند. به گفته این منابع، این زن زمانی اقدام به خودکشی کرده که از سوی شوهرش مورد لتوکوب قرار گرفته و سپس تهدید به طلاق شده است. اعضای خانواده و به خصوص دختر ۱۹ سالهاش او را به شفاخانه منتقل کردهاند.
هر روز صبح، پیش از آنکه نور آفتاب، شهر هرات را روشن کند، دهها کارگر روزمزد در چهارراهها و کنار جادهها جمع میشوند. دستها در جیب، نگاهها به رفتوآمد موترها و امیدی که هر ساعت کمرنگتر میشود. برای بسیاری از آنها، انتظار از صبح تا غروب به عادتی تلخ بدل شده است؛ عادتی که اغلب به بازگشت با دستانِ خالی به خانه ختم میشود.
همزمان با روز جهانی پایان دادن به معافیت از مجازات در جرایم علیه خبرنگاران، مرکز خبرنگاران افغانستان میگوید که در بیش از ۹۰ درصد قتلهای خبرنگاران عدالت تأمین نشده است
شکریه ۲۴ ساله با گلوی پر از بغض و چشمان اشکآلود میگوید: «من امید بازگشایی مکاتب و دانشگاه را در سال جدید ندارم. اما آرزو میکنم که مکاتب و دانشگاهها به روی دختران افغانستانی در سال جدید باز شود.»
شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد با تصویب قطعنامهای تاریخی، ایجاد هیأتی مستقل برای تحقیق در مورد نقضهای جدی حقوق بشر در افغانستان را تصویب کرد این مکانیزم مسئول جمعآوری، حفظ و تحلیل شواهد جرایم بینالمللی است و تمرکز ویژه آن بر نقض حقوق زنان و دختران خواهد بود.
پولیس ایران فاطمه را با دو دخترش بدون شوهرش به اردوگاه مهاجرین انتقال داده و تلفناش را نیز به زور از آنها گرفته است. او می گوید: « وقتی پولیس ما را به زور سوار ماشینکرد، هر چه ناله و تضرع کردم که باید به شوهرم زنگ بزنم و او را خبر بدهم. اما آنها میگفت، خانم ساکت! حرف زیاد نزن.»
خبرنگاران زن در افغانستان می گویند: با نشر گزارشات در مورد خشونت علیه زنان، حقوق بشر و خلاف پالیسی طالبان، از سوی مسئولین اطلاعات فرهنگ طالبان در کابل مورد تهدید و اخراج از محل کار اش قرار گرفته اند.
روزنه صلح در این گزارش به صحبتهای زنان و دخترانی پرداخته است که آنها از محرومیت و محدودیتهای طالبان به تنگ آمده و زندگی معنای واقعیاش را برای آنان از دست داده است. این زنان که میگوید، روز جهانی همبستگی زن برای آنها یاد آور رنج و سرکوب است.
فاطمه که یک تکدی گر است سال قبل (۱۴۰۲)توسط نیروهای طالبان دستگیر شد. فاطمه میگوید؛ «بعد از لت و کوب زیاد توسط نیروهای طالبان بیهوش شده است، اما پس از به هوش آمدن متوجه انجام عمل تجاوز توسط نیروهای طالبان در خودش شده که اثرات مخربی روی روحیه و زندگی او گذاشته است.»
بیشتر از یک ماه از بسته شدن آخرین روزنهی آموزش «انستیتوتهای صحی» به روی دختران در افغانستان میگذرد.
تعدادی از دختران دانشجوی علوم صحی به شرط محفوظ ماندن هویتشان، با پرسشهای متعددی با رسانهی روزنه صلح گفتگو کرده است و از اینکه صدا ها در مقابل بسته شدن انستیتوتها خاموش شده است، انتقاد کرده و آن را خیانت در حق دختران و زنان افغانستان دانسته است.
